بگذار سرنوشت

              هر راهی را که میخواهد برود،

              ما راهمان جداست…

              این ابرها

              تا میتوانند ببارند

              ما چترمان خداست…

میشــــه اسـم پاکتو رو دل خـــــدا نوشت                                                

                                          میشه با تو پر کشید تــــوی راه سرنوشت

میشـــه با عطـر تنت تا خــــود خـدا رسید                                                

                                          میشــه چشــم نازتو رو تن گلهــــا کـشید

این سرخی گل رز نیست که مرا به یاد عشق می اندازد...

سرخی گونه های توست که یادآور آفتاب گرم عشق است ِ

شیرینی کلام زیبای توست که طعم  عشق را به من میچشاند،

لبخند بی نظیری که بر لبانت نقش بسته هنری ترین تابلوی دنیاست ،

و بی همتا ترین حسی که تجربه کرده ام درخشش چشمانت وقتی که به من مینگری الماس را بی ارزش میکند،

و چه رندانه با نازی دلم را آسان میخری ..

و  در قاب قلبت مرا حبس میکنی

و این چه حکم عاشقانه ایست ؟...

راستش را بخواهی معنای عشق آنقدر گسترده است که در هیچ کتابی حتی به وسعت دنیا جای نمیگیرد ؛

و هر چه قدر در این وادی پیش بروی انتهایش را نخواهی دید ؛

و هر لحظه اسرار تازه ای را خواهی یافت ،

ولی شاید عشق در عین پیچیده گی به ساده گی نگاه من باشد ،

به تو شاید عشق همین باشد که خواب های شبها را به یغما میبرد؛

یا بیداری صبح را در چشمانمان محو میکند ،

شاید عشق همین لحن صدای تو هنگام تکرار نام من است ،

یا نه شاید ...  نمی دانم ...

فقط یک چیز را خوب می دانم عشق با تمام وسعت و پیچیدگیش  برای همه در یک نفر خلاصه میشود ...

 

منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم...

دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم...

منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بنشینم سر رو شانه هایت بگذارم....

از عشق تو..... از داشتن تو...اشک شوق ریزم

منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش بگیرم بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم

وبا تمام وجود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم

                                                             آری من تورا دوست دارم

دو قدم مانده به خندیدن برگ،

یک نفس مانده به ذوق گل سرخ،

چشم درچشم بهاری دیگر…

تحفه ای ندارم که کنم هدیه به تو

یک سبد عاطفه دارم همه ارزانی تو ...

آرام باش، حوصله کن،

آب های زودگذر،

هیچ فصلی را نخواهند دید

از ریگ های ته جویبار شنیده ام

مهم نیست که مرا

از ملاقات ماه و گفت و گوی باران بازداشته اند.

من برای رسیدن به آرامش

تنها به تکرار اسم تو

بسنده خواهم کرد...

حالا آرام باش

همه چیز درست خواهد شد... همه چیز درست خواهد شد...

 

ای عزیز دل ...

دوستت دارم ...

نه فقط به خاطر چراغانی چشمانت؛

به خاطر تمام آنچه بر من ارزانی داشتی ...

                                        عشق را...

                                        چگونه بودن را...

دوستت دارم ، و همیشه خواهم داشت؛

قشنگ نازنين من كه تو باشي ديگر از هيچ نگاه هراساني هراس ندارم

قشنگی دوست داشتن را،سرمشق دلها مي كنم،

تا تو هستي دلم براي كسي تنگ نمي شود...

عزيزم تا هستي با ياد تو زندگي برايم خوشبختي بزرگ است؛

مرا هميشه و همه جا در كنار خود احساس كن؛كه من هميشه كنار توام...
 
به دستهايت علاقه و حس بخصوصی دارم چون لبريز از محبت اند...

دوستت دارم و دلم به اندازه بغض آسمان ابری پاییز برایت تنگ شده است...

 

 

گیرم تمام دنیا بگوید ما مال هم نیستیم

ما به درد هم نمیخوریم

گیرم برای زیر یک سقف رفتن٫عشق آخرین معیار این جماعت باشد

گیرم دوست داشتن بدون سند،

جرم باشد...

عجیب باشد...

باور نکردنی باشد...

گیرم تا آخر عمر تنها بمانم...

گیرم هرگز دستانت در دستانم قفل نشود...

گیرم آغوشت هیچ گاه مال من نشود...

من اما گیر این گیرها نیستم...

من تا ابد

گیر چشمان توام...

گیر دوست داشتنت...

... باور کن

ساعتهاست که خیره شده ام به چشمان تو …

حرفی ندارم جز اینکه با نگاهم ابراز کنم عشقم را به تو ...

تویی که برایم به معنای بهترینی ،

تویی که از همه کس برایم عزیزترینی ...

   قلب پاک تو را ،

   این دستان مهربان تو را که دارم ،

   از همه چیز و همه کس بی نیازم ...

همه آمدند و رفتند،

تو آمدی و برای همیشه در دلم نشستی ،

عهد عشق را با رمز وفاداری در قلبم بستی!

             میدانم که قدرم را میدانی ،

             هیچگاه پا بر روی دلم نمیگذاری

وقتی در کنارت هستم ،

سکوتت نیز برایم زیباست ،

بودنت در زندگی ام بهترین هدیه از سوی خداست

نگاه تو ،

دل زده ام به دریای چشمانت ،

بیشتر نگاهت میکنم تا پی ببرم به راز آن قلب مهربانت

در میان میگیرم تو را ،

                           یا تو را میخواهم از خدا ،  یا تو را…

در میان اینهمه خاطره هایم،

     با تو زیباترین روزها را داشته ام،

در میان این روزها،

    در کنار تو بهترین لحظه ها را داشته ام…

او که از عشق چیزی نمیداند ،

چه میداند من چه میگویم ،

تو که عشق من هستی میفهمی که من از چه احساسی میگویم ،

من که عاشقت هستم میدانم که تو بهترین عشق روی زمینی

خیالت راحت ، تا ابد خودم و خودت ، هر چه سهم من باشد نیز برای خودت ...

سهم من از بودنت ، عشقیست که مرا با خودش به جایی برده که خط پایان عاشقیست

                       جایی که به نهایت عشق رسیده ام ،

                       جایی که با تمام وجود احساس میکنم به تو رسیده ام…

 

این بار

مینویسمت..." تو " را میان اصطحكاك مداد و كاغذ

گیر خواهم انداخت

شاید اینگونه بشود تو را

" تجربه " كرد...!!!

برای تويی كه قلبت پـاك است...

برای تو می نویسم...

برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...

برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست...

برای تويی كه احساسم از آن وجود نازنين توست...

برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شد...

برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است...

برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردی...

برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردی...

برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است ...

برای تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است....

برای تويی كه قلبت پـاك است...

برای تويی كه در عشق ، قـلبت چه بی باك است...

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...

برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است...

برای تویی که آرزوهایت آرزویم است...

دوستت دارم تا ...!

نه...!

دیگر برای دوست داشتن هایم تایی وجود ندارد

بی حد و مرز دوستت دارم

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریخت...

    ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

    کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

    کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

من دلم بارانیست ... تو هم ...

نه به این معنا که تا ابد می باریم از غصه و غم

گاه می شود از شادی گریست ...

گاه می شود از غصه گریخت

آن دلی بارانیست ...

که آسمانی دارد ... و ابری برایِ بارش ...

و هوایی که در آن .. پُرِ است از رنگین کمان ...

هوایِ یک دلِ بارانی گاه سیاه است و کدر ...

گاه حتی ابرِ دلش پُر بغض است ...

اما دلی که بارانیست ..

خوب می داند که هیچ ابری .. هرگز .. تا ابد سنگین نیست ...

خوب می داند که سر انجام .. ابرِ دِلَکَش می بارد ...

خوب می داند که یک روز سبک خواهد شد این دلِ او ...

حتی وقتی که دلش طوفانیست ...

برای دوست داشتنت

محتاج دیدنت نیستم...

اگر چه نگاهت آرامم می کند

محتاج سخن گفتن با تو نیستم...

اگر چه صدایت دلم را می لرزاند

محتاج شانه به شانه ات بودن نیستم...

اگر چه برای تکیه کردن ،

شانه ات محکم ترین و قابل اطمینان ترین است!

دوست دارم ،

نگاهت کنم ... صدایت را بشنوم...به تو تکیه کنم

دوست دارم بدانی ،

حتی اگر کنارم نباشی ...

باز هم ،

نگاهت می کنم ...

صدایت را می شنوم ...

به تو تکیه می کنم

همیشه با منی ،

و همیشه با تو هستم،

هر جا که باشی...

                          هر جا که باشی...

    

آدم هـاي سـاده را دوسـت دارم ...

هـمـان هـا كـه بـدي هـيـچكـس را بـاور نـدارنـد

همـان ها كـه بـراي همه لبخند دارنـد

همـان هـا كـه هميـشـه هستـنـد ; براي همـه هـستند

آدم هـاي ساده را بايـد مـثل يـك تابـلـوي نـقاشـي ،‌ ساعتها تماشا كـرد

عمـرشـان كـوتـاه است . . .

آدم هاي ساده را دوست دارم

بـوي نـاب آدم مـيدهـنـد . . .

کسی که به شوق تو میخواهد پرواز کند... تو پروبالش باش

کسی که به شوق تو می روید... تو آبش باش

کسی که از سوز دل با تو سخن میگوید... تو زبانش باش

کسی که تورا بی آنکه بداندجستجو میکند... تو مقصدومقصودش باش

کسی که تورا صدا میکند... تو ندایش باش

کسی که تورا عشق می ورزد... تو معشوقش باش

 

مدیون می شوم به جان عزیزت

که اشکهایم

مهمان بالش نشود...

مدیون می شوم به جان عزیزت

که بلند نشود نفس نفس زدن های دلم

مدیون می شوم به جان عزیزت ...

و تو نمی دانی

چه سخت می شود دنیا

با نفس هایی که بالا نیامده

یاد تو هواییشان کرده...

       خاطرات را ورق می زدم

       دو سه سال اخیر ...

پر بود از روز های تلخ

روز هایی که هنوز یادش

زهر می کند ته دهان را

روز هایی که "من"

دست های دلش

توی ریتم می نشاند تلخی اشک ها را

روز هایی که تلخی اش کم نبود اما

بغل به بغل شادی ها،

قهقه های بی وقفه،

لبخند های گاه و بی گاه نشسته بود

روزهایی که "من" یادش می رفت شکرانه به جای آورد

روزهایی پر از مهربانی آدمک ها

روزهایی پر اتفاق های ناب

خاطرات را ورق می زدم

دو سه سال اخیر

پر بود از روزهای خوب

پر روزهای آسمانی...

اول از همه برایت آرزومندم كه عاشق شوی،

و اگر هستی، كسی هم به تو عشق بورزد،

و اگر اینگونه نیست، تنهائیت كوتاه باشد،

و پس از تنهائیت، نفرت از كسی نیابی.

آرزومندم كه اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،

بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی كنی.

برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی،

از جمله دوستان بد و ناپایدار،

برخی نادوست، و برخی دوستدار

كه دست كم یكی در میانشان

بی تردید مورد اعتمادت باشد.

و چون زندگی بدین گونه است،

برایت آرزومندم كه دشمن نیز داشته باشی،

نه كم و نه زیاد، درست به اندازه،

تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،

كه دست كم یكی از آنها اعتراضش به حق باشد،

تا كه زیاده به خودت غرّه نشوی.

و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی

نه خیلی غیرضروری،

تا در لحظات سخت

وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است

همین مفید بودن كافی باشد تا تو را سرِ پا نگهدارد.

همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی

نه با كسانی كه اشتباهات كوچك میكنند

چون این كارِ ساده ای است،

بلكه با كسانی كه اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میكنند

و با كاربردِ درست صبوری ات برای دیگران نمونه شوی.

و امیدوام اگر جوان كه هستی

خیلی به تعجیل، رسیده نشوی

و اگر رسیده ای، به جوان نمائی اصرار نورزی

و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی

چرا كه هر سنّی خوشی و ناخوشی خودش را دارد

و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.

امیدوارم حیوانی را نوازش كنی

به پرنده ای دانه بدهی، و به آواز یك سَهره گوش كنی

وقتی كه آوای سحرگاهیش را سر می دهد.

چرا كه به این طریق

احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

امیدوارم كه دانه ای هم بر خاك بفشانی

هرچند خُرد بوده باشد

و با روئیدنش همراه شوی

تا دریابی چقدر زندگی در یك درخت وجود دارد..

بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی

زیرا در عمل به آن نیازمندی

و برای اینكه سالی یك بار

پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی: این مالِ من است.

فقط برای اینكه روشن كنی كدامتان اربابِ دیگری است!

و در پایان، شوهر خوبی داشته باشی

كه اگر فردا خسته باشید، یا پس فردا شادمان

باز هم از عشق حرف برانید تا از نو بیاغازید.

اگر همه ی اینها كه گفتم فراهم شد

دیگر چیزی ندارم برایت آرزو كنم.